تمــام زنـدگــی ات کِـه شـده بـاشــد ...
جُــز آغـوشش پنـاهــی نـداری ...
حتـی اگـر از خودِش دلـگیر بـاشــی ...
و من هنوز عاشقم...
آنقدر که می توانم هر شب بدون آنکه خوابم بگیرد...
از اول تا آخر سردی حرفهایت رابشمارم و دست آخر...
همه را فراموش کنم...
آنقدر که می توانم...
شب ها طوری به یادت گریه کنم که خدا جایم را با آسمان عوض کند!
آنقدر که میتوانم چشم هایم را ببندم...
و خیال کنم:
هنوز هم دوستم داری به مانند روزهای گذشته!
نظرات شما عزیزان: